Ploegenklassement

Hieronder staat een oude versie van een uitleg over het ploegenklassement. Voor een meer volledig verhaal wat ik up-to-date probeer te houden, zie mijn boek over Tour-statistieken en -regels.

Ontstaansgeschiedenis

In veel bronnen staat dat het ploegenklassement in 1930 geïntroduceerd werd. Andere bronnen geven winnaars van dit klassement vanaf de eerste Tour. De waarheid ligt ergens in het midden.

In 1909 werd voor het eerst met teams gereden. Vanaf dat jaar kan er dus sprake zijn geweest van een ploegenklassement. In dat jaar werd deAnales politiques et de litterassementires uitgereikt aan het Alcyon team bestaande uit François Faber, Gustave Garrigou en Henri Alavoine. (bron) Of dit werkelijk een ploegenklassement was, en in hoeverre de Tour-organisatie erbij betrokken was, weet ik niet.

In de jaren 1910 tot 1914 reden de top-renners ook in teams, en er zou dus een ploegenklassement geweest kunnen zijn. Bewijzen dat dit er echt was, heb ik niet gevonden.

In de na-oorlogse jaren 1919–1924 reden de renners niet in teams in de Tour, maar zeker in de laatste jaren was het wel duidelijk voor welke sponsor ze reden. Ook hier zou dus in principe een ploegenklassement berekend kunnen zijn, maar het lijkt mij niet dat dit officieel was.

In 1925 was er een ploegenklassement (regelmatigheidsschaal), gewonnen door Alcyon. Dit werd berekend door de tijden van de vier beste renners van een ploeg. (bron 2)

In 1926 was er een ploegenklassement, gewonnen door Alcyon. Dit werd berekend door de vier beste renners van een ploeg. (bron)

In 1927 won Alcyon de "Challenge de régularité", voor de derde keer. (bron)

Ook in 1928 won Alcyon de ploegenprijs. Er was elke etappe een prijs, die werd berekend door de tijden van de drie besten per ploeg op te tellen. (bron) In 1928 was er een aparte prijs voor regionale teams. De regio Champagne won deze, en de eerste drie werden hiervoor verantwoordelijk gehouden. (bron)

In 1929 werd Alcyon weer als winnaar aangewezen, al is mij niet helemaal duidelijk of ze dat zijn omdat ze de winnende renner hebben, of dat er een echt ploegenklassement is. Er wordt gezegd dat het voor de zevende keer is, waarvan de vijfde opeenvolgende, dat suggereert dat het een apart klassement was want anders was het de derde opeenvolgende. (bron) Ook in dit jaar was er een klassement voor regionale teams; alweer werden de tijden van de beste drie renners opgeteld, maar als een regio nog maar 1 of 2 renners had, werd er op een zekere (mij nog onbekende) manier toch een regiotijd uitgerekend.

In 1930 werd het ploegenklassement echt ingevoerd. De structuur van de Tour was sowieso veranderd: de betere renners werden niet in gesponsorde teams ingedeeld, maar per nationaliteit. De mindere renners die als touriste-routiers reden werden ook in regio's ingedeeld. Het classement international was voor de landenteams, het classement interrégional voor de regionale teams. (bron) Het regionale klassement werd hierna afgeschaft (of misschien beter gezegd: het werd opgenomen in het landenklassement), maar het landenklassement werd als erg succesvol gezien, waarschijnlijk omdat de Franse renners dankzij het systeem overheersten, en dit klassement bleef bestaan.

Regels

Van 1930 tot 1951 werd het ploegenklassement berekend door de som van de tijden van de drie best geklassificeerde renners per team in het algemeen klassement. Ook werd er (in de hele periode?) per etappe een winnende ploeg uitgeroepen, door de tijden van de drie best geklassificieerde renners per team in dieetappe op te tellen.

In 1952 veranderde de telling: het ploegenklassement werd nu berekend door de dagploegenklassementeen op te tellen. Vanaf nu was het in theorie mogelijk dat een ploeg de eerste drie plaatsen in het algemen klassement bezette, maar het ploegenklassement niet aanvoerde.

In 1955 gingen de leiders een gele pet dragen, om het ploegenklassement zichtbaar te maken in het peloton. (bron)

De regels veranderden in 1958: het ploegenklassement werd weer uitgerekend als de som van de tijden van de drie best geklassificeerde renners per team in het algemeen klassement, maar er was ook een dagelijkse prijs voor het beste team. (bron)

Dit was maar van korte duur; in 1960 werd weer de som van de dagploegtijden genomen. (bron)

Blijkbaar was men niet zo overtuigd van het systeem, want in 1961 ging het totaal op de schop; het werd voortaan niet in tijd uitgerekend, maar in het aantal overwinningen in het dagploegenklassement. Ook in 1962, toen er weer gesponsorde teams gebruikt werden, werd dit systeem toegepast.

In 1963 ging men weer terug naar het optellen van het dagploegenklassement. Dit bleef weer langere tijd in stand.

Voor 1978 veranderde de berekening: in plaats van het optellen van de hoogste drie geklasseerden per ploeg werd het de hoogste vijf per ploeg. (bron)

Vijf vond met blijkbaar toch te veel, want in 1979 waren het er nog maar vier.

En in 1983 werden het er weer drie.

In 1991 werden de gele petjes afgeschaft.

In 2013 werden de gele helmen ingevoerd, maar niet verplicht.

Telling

1961–1962:
aantal dagploegenoverwinningen (beste 3 per etappe)
1963–1977:
tijden van 3 beste rijders
1978:
tijden van 5 beste rijders
1979–1982:
tijden van 4 beste rijders
1983–nu:
tijden van 3 beste rijders

Zelf uitgerekende standen in het ploegenklassement.