Zeker van overwinning in bergklassement Tour de France

Wanneer had de leider in het bergklassement zoveel punten dat hij alleen nog maar de Tour hoefde uit te rijden om het bergklassement te winnen?

1933

Het bergklassement werd beslist in etappe 16, na beklimming van de Portet d'Aspet. Op dat moment waren er nog 4 bergen te beklimmen.

Vicente Trueba had 94 punten, het dichtste bij stond Alfons Schepers met 51 punten en dus een achterstand van 43, maar er waren nog maar 40 punten te behalen.

1934

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Aubisque. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

René Vietto had 111 punten, het dichtste bij stond Vicente Trueba met 93 punten en dus een achterstand van 18, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1935

Het bergklassement werd beslist in etappe 16, na beklimming van de Aspin. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Félicien Vervaecke had 106 punten, het dichtste bij stond Sylvère Maes met 74 punten en dus een achterstand van 32, maar er waren nog maar 20 punten te behalen.

1936

Het bergklassement werd beslist in etappe 16, na beklimming van de Aspin. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Julián Berrendero had 119 punten, het dichtste bij stond Federico Ezquerra met 98 punten en dus een achterstand van 21, maar er waren nog maar 20 punten te behalen.

1937

Het bergklassement werd beslist in etappe 15, na beklimming van de Aspin. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Félicien Vervaecke had 106 punten, het dichtste bij stond Mario Vicini met 81 punten en dus een achterstand van 25, maar er waren nog maar 20 punten te behalen.

1938

Het bergklassement werd beslist in etappe 15, na beklimming van de Galibier. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Gino Bartali had 97 punten, het dichtste bij stond Félicien Vervaecke met 62 punten en dus een achterstand van 35, maar er waren nog maar 20 punten te behalen.

1939

Het bergklassement werd beslist in etappe 17A, na beklimming van de Faucille. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Sylvère Maes had 86 punten, het dichtste bij stond Edward Vissers met 84 punten en dus een achterstand van 2, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1947

Het bergklassement werd beslist in etappe 15, na beklimming van de Aubisque. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Pierre Brambilla had 98 punten, het dichtste bij stond Jean-Apotre Lazarides met 89 punten en dus een achterstand van 9, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1948

Het bergklassement werd beslist in etappe 15, na beklimming van de Aravis. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Gino Bartali had 55 punten, het dichtste bij stond Jean Robic met 38 punten en dus een achterstand van 17, maar er waren nog maar 10 punten te behalen.

1949

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Les Mosses. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Fausto Coppi had 78 punten, het dichtste bij stond Gino Bartali met 68 punten en dus een achterstand van 10, maar er waren nog maar 6 punten te behalen.

1950

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Saint Nizier du Moucherotte. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Louison Bobet had 58 punten, het dichtste bij stond Stan Ockers met 42 punten en dus een achterstand van 16, maar er waren nog maar 6 punten te behalen.

1951

Het bergklassement werd beslist in etappe 21, na beklimming van de Granier. Op dat moment waren er nog 1 bergen te beklimmen.

Raphaël Géminiani had 60 punten, het dichtste bij stond Gino Bartali met 56 punten en dus een achterstand van 4, maar er waren nog maar 3 punten te behalen.

1952

Het bergklassement werd beslist in etappe 21, na beklimming van de La Roche Vendeix. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Fausto Coppi had 82 punten, het dichtste bij stond Antonio Gelabert met 64 punten en dus een achterstand van 18, maar er waren nog maar 13 punten te behalen.

1953

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Lautaret. Op dat moment waren er nog 4 bergen te beklimmen.

Jesus Lorono had 52 punten, het dichtste bij stond Louison Bobet met 36 punten en dus een achterstand van 16, maar er waren nog maar 12 punten te behalen.

1954

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Galibier. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Federico Bahamontes had 86 punten, het dichtste bij stond Louison Bobet met 47 punten en dus een achterstand van 39, maar er waren nog maar 24 punten te behalen.

1955

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Tourmalet. Op dat moment waren er nog 1 bergen te beklimmen.

Charly Gaul had 74 punten, het dichtste bij stond Louison Bobet met 61 punten en dus een achterstand van 13, maar er waren nog maar 10 punten te behalen.

1956

Het bergklassement werd beslist in etappe 21, na beklimming van de Beaulouis. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Charly Gaul had 71 punten, het dichtste bij stond Federico Bahamontes met 67 punten en dus een achterstand van 4, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1957

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Aubisque. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Gastone Nencini had 44 punten, het dichtste bij stond Louis Bergaud met 43 punten en dus een achterstand van 1, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1958

Het bergklassement werd beslist in etappe 22, na beklimming van de Faucille. Op dat moment waren er nog 1 bergen te beklimmen.

Federico Bahamontes had 78 punten, het dichtste bij stond Charly Gaul met 64 punten en dus een achterstand van 14, maar er waren nog maar 3 punten te behalen.

1959

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Forclaz-de-Montmin. Op dat moment waren er nog 1 bergen te beklimmen.

Federico Bahamontes had 73 punten, het dichtste bij stond Charly Gaul met 67 punten en dus een achterstand van 6, maar er waren nog maar 3 punten te behalen.

1960

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Colombiere. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Imerio Massignan had 56 punten, het dichtste bij stond Marcel Rohrbach met 52 punten en dus een achterstand van 4, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1961

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Peyresourde. Op dat moment waren er nog 3 bergen te beklimmen.

Imerio Massignan had 79 punten, het dichtste bij stond Charly Gaul met 45 punten en dus een achterstand van 34, maar er waren nog maar 26 punten te behalen.

1962

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Lautaret. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Federico Bahamontes had 109 punten, het dichtste bij stond Imerio Massignan met 57 punten en dus een achterstand van 52, maar er waren nog maar 51 punten te behalen.

1963

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Petit Saint-Bernard. Op dat moment waren er nog 4 bergen te beklimmen.

Federico Bahamontes had 112 punten, het dichtste bij stond Guy Ignolin met 58 punten en dus een achterstand van 54, maar er waren nog maar 45 punten te behalen.

1964

Het bergklassement werd beslist in etappe 21, na beklimming van de Cratere. Op dat moment waren er nog 1 bergen te beklimmen.

Federico Bahamontes had 173 punten, het dichtste bij stond Julio Jiménez met 167 punten en dus een achterstand van 6, maar er waren nog maar 3 punten te behalen.

1965

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Porte. Op dat moment waren er nog 8 bergen te beklimmen.

Julio Jiménez had 118 punten, het dichtste bij stond Frans Brands met 57 punten en dus een achterstand van 61, maar er waren nog maar 52 punten te behalen.

1966

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Montets. Op dat moment waren er nog 4 bergen te beklimmen.

Julio Jiménez had 123 punten, het dichtste bij stond Joaquim Galera met 98 punten en dus een achterstand van 25, maar er waren nog maar 21 punten te behalen.

1967

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Tourmalet. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Julio Jiménez had 106 punten, het dichtste bij stond Franco Balmamion met 48 punten en dus een achterstand van 58, maar er waren nog maar 42 punten te behalen.

1968

Het bergklassement werd beslist in etappe 20, na beklimming van de Savine. Op dat moment waren er nog 3 bergen te beklimmen.

Aurelio González had 96 punten, het dichtste bij stond Franco Bitossi met 84 punten en dus een achterstand van 12, maar er waren nog maar 9 punten te behalen.

1969

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Aubisque. Op dat moment waren er nog 7 bergen te beklimmen.

Eddy Merckx had 143 punten, het dichtste bij stond Roger Pingeon met 88 punten en dus een achterstand van 55, maar er waren nog maar 33 punten te behalen.

1970

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Aubisque. Op dat moment waren er nog 8 bergen te beklimmen.

Eddy Merckx had 122 punten, het dichtste bij stond Andrès Gandarias met 93 punten en dus een achterstand van 29, maar er waren nog maar 24 punten te behalen.

1971

Het bergklassement werd beslist in etappe 16A, na beklimming van de Aubisque. Op dat moment waren er nog 5 bergen te beklimmen.

Lucien Van Impe had 213 punten, het dichtste bij stond Joop Zoetemelk met 176 punten en dus een achterstand van 37, maar er waren nog maar 25 punten te behalen.

1972

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Dourdan. Op dat moment waren er nog 3 bergen te beklimmen.

Lucien Van Impe had 228 punten, het dichtste bij stond Eddy Merckx met 211 punten en dus een achterstand van 17, maar er waren nog maar 15 punten te behalen.

1973

Het bergklassement werd beslist in etappe 20B, na beklimming van de Senlisse. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

José Manuel Fuente had 215 punten, het dichtste bij stond Pedro Torres met 215 punten en dus een achterstand van 0, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1974

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Soulor. Op dat moment waren er nog 4 bergen te beklimmen.

Domingo Perurena had 172 punten, het dichtste bij stond Eddy Merckx met 133 punten en dus een achterstand van 39, maar er waren nog maar 25 punten te behalen.

1975

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Colombiere. Op dat moment waren er nog 7 bergen te beklimmen.

Lucien Van Impe had 251 punten, het dichtste bij stond Eddy Merckx met 189 punten en dus een achterstand van 62, maar er waren nog maar 55 punten te behalen.

1976

Het bergklassement werd beslist in etappe 22A, na beklimming van de Champs-Elysées. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Giancarlo Bellini had 170 punten, het dichtste bij stond Lucien Van Impe met 169 punten en dus een achterstand van 1, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1977

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Ubac. Op dat moment waren er nog 9 bergen te beklimmen.

Lucien Van Impe had 222 punten, het dichtste bij stond Hennie Kuiper met 165 punten en dus een achterstand van 57, maar er waren nog maar 54 punten te behalen.

1978

Het bergklassement werd beslist in etappe 22, na beklimming van de Pave des Gardes. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Bernard Hinault had 179 punten, het dichtste bij stond Mariano Martinez met 178 punten en dus een achterstand van 1, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

1979

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Brie-et-Angonnes. Op dat moment waren er nog 17 bergen te beklimmen.

Giovanni Battaglin had 249 punten, het dichtste bij stond Bernard Hinault met 172 punten en dus een achterstand van 77, maar er waren nog maar 76 punten te behalen.

1980

Het bergklassement werd beslist in etappe 21, na beklimming van de Baltard. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Raymond Martin had 209 punten, het dichtste bij stond Ludo Loos met 152 punten en dus een achterstand van 57, maar er waren nog maar 54 punten te behalen.

1981

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Saint Andre. Op dat moment waren er nog 10 bergen te beklimmen.

Lucien Van Impe had 270 punten, het dichtste bij stond Bernard Hinault met 213 punten en dus een achterstand van 57, maar er waren nog maar 52 punten te behalen.

1982

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Joux-Plane. Op dat moment waren er nog 13 bergen te beklimmen.

Bernard Vallet had 259 punten, het dichtste bij stond Beat Breu met 197 punten en dus een achterstand van 62, maar er waren nog maar 60 punten te behalen.

1983

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Morzine-Avoriaz. Op dat moment waren er nog 12 bergen te beklimmen.

Lucien Van Impe had 265 punten, het dichtste bij stond José Patrocinio Jiménez met 191 punten en dus een achterstand van 74, maar er waren nog maar 63 punten te behalen.

1984

Het bergklassement werd beslist in etappe 21, na beklimming van de Eluiset. Op dat moment waren er nog 11 bergen te beklimmen.

Robert Millar had 278 punten, het dichtste bij stond Pedro Delgado met 226 punten en dus een achterstand van 52, maar er waren nog maar 50 punten te behalen.

1985

Het bergklassement werd beslist in etappe 18A, na beklimming van de Soulor. Op dat moment waren er nog 18 bergen te beklimmen.

Luis Alberto Herrera had 422 punten, het dichtste bij stond Robert Millar met 225 punten en dus een achterstand van 197, maar er waren nog maar 143 punten te behalen.

1986

Het bergklassement werd beslist in etappe 21, na beklimming van de Puy de Dôme. Op dat moment waren er nog 8 bergen te beklimmen.

Bernard Hinault had 331 punten, het dichtste bij stond Luis Alberto Herrera met 267 punten en dus een achterstand van 64, maar er waren nog maar 44 punten te behalen.

1987

Het bergklassement werd beslist in etappe 22, na beklimming van de Aravis. Op dat moment waren er nog 13 bergen te beklimmen.

Luis Alberto Herrera had 414 punten, het dichtste bij stond Anselmo Fuerte met 274 punten en dus een achterstand van 140, maar er waren nog maar 132 punten te behalen.

1988

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Cote de Aixe-sur-Vienne. Op dat moment waren er nog 11 bergen te beklimmen.

Steven Rooks had 300 punten, het dichtste bij stond Gert-Jan Theunisse met 213 punten en dus een achterstand van 87, maar er waren nog maar 85 punten te behalen.

1989

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Laffrey. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Gert-Jan Theunisse had 360 punten, het dichtste bij stond Robert Millar met 231 punten en dus een achterstand van 129, maar er waren nog maar 114 punten te behalen.

1990

Het bergklassement werd beslist in etappe 16, na beklimming van de Luz-Ardiden. Op dat moment waren er nog 16 bergen te beklimmen.

Thierry Claveyrolat had 318 punten, het dichtste bij stond Claudio Chiappucci met 165 punten en dus een achterstand van 153, maar er waren nog maar 145 punten te behalen.

1991

Het bergklassement werd beslist in etappe 20, na beklimming van de Cote de Hautecourt. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Claudio Chiappucci had 312 punten, het dichtste bij stond Thierry Claveyrolat met 277 punten en dus een achterstand van 35, maar er waren nog maar 30 punten te behalen.

1992

Het bergklassement werd beslist in etappe 14, na beklimming van de Alpe d'Huez. Op dat moment waren er nog 15 bergen te beklimmen.

Claudio Chiappucci had 386 punten, het dichtste bij stond Richard Virenque met 218 punten en dus een achterstand van 168, maar er waren nog maar 135 punten te behalen.

1993

Het bergklassement werd beslist in etappe 16, na beklimming van de Pla d'Adet, Saint-Lary-Soulan. Op dat moment waren er nog 10 bergen te beklimmen.

Toni Rominger had 393 punten, het dichtste bij stond Claudio Chiappucci met 243 punten en dus een achterstand van 150, maar er waren nog maar 110 punten te behalen.

1994

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Marais. Op dat moment waren er nog 10 bergen te beklimmen.

Richard Virenque had 344 punten, het dichtste bij stond Marco Pantani met 177 punten en dus een achterstand van 167, maar er waren nog maar 165 punten te behalen.

1995

Het bergklassement werd beslist in etappe 15, na beklimming van de Tourmalet. Op dat moment waren er nog 16 bergen te beklimmen.

Richard Virenque had 404 punten, het dichtste bij stond Alex Zülle met 195 punten en dus een achterstand van 209, maar er waren nog maar 190 punten te behalen.

1996

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Soulor. Op dat moment waren er nog 14 bergen te beklimmen.

 Geannulleerd had 488 punten, het dichtste bij stond Richard Virenque met 285 punten en dus een achterstand van 203, maar er waren nog maar 200 punten te behalen.

1997

Het bergklassement werd beslist in etappe 15, na beklimming van de Joux-Plane. Op dat moment waren er nog 12 bergen te beklimmen.

Richard Virenque had 517 punten, het dichtste bij stond Jan Ullrich met 324 punten en dus een achterstand van 193, maar er waren nog maar 165 punten te behalen.

1998

Het bergklassement werd beslist in etappe 16, na beklimming van de Cucheron. Op dat moment waren er nog 8 bergen te beklimmen.

Rodolfo Massi had 317 punten, het dichtste bij stond Christophe Rinero met 189 punten en dus een achterstand van 128, maar er waren nog maar 125 punten te behalen.

1999

Het bergklassement werd beslist in etappe 16, na beklimming van de Soulor. Op dat moment waren er nog 5 bergen te beklimmen.

Richard Virenque had 273 punten, het dichtste bij stond Mariano Piccoli met 198 punten en dus een achterstand van 75, maar er waren nog maar 50 punten te behalen.

2000

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Les Mosses. Op dat moment waren er nog 8 bergen te beklimmen.

Santiago Botero had 347 punten, het dichtste bij stond Javier Otxoa met 283 punten en dus een achterstand van 64, maar er waren nog maar 55 punten te behalen.

2001

Het bergklassement werd beslist in etappe 15, na beklimming van de Côte de Lamayou. Op dat moment waren er nog 8 bergen te beklimmen.

Laurent Jalabert had 257 punten, het dichtste bij stond Jan Ullrich met 211 punten en dus een achterstand van 46, maar er waren nog maar 45 punten te behalen.

2002

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Côte de Marlioz. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Laurent Jalabert had 262 punten, het dichtste bij stond Mario Aerts met 178 punten en dus een achterstand van 84, maar er waren nog maar 80 punten te behalen.

2003

Het bergklassement werd beslist in etappe 15, na beklimming van de Tourmalet. Op dat moment waren er nog 8 bergen te beklimmen.

Richard Virenque had 318 punten, het dichtste bij stond Laurent Dufaux met 177 punten en dus een achterstand van 141, maar er waren nog maar 135 punten te behalen.

2004

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Forclaz-de-Montmin. Op dat moment waren er nog 7 bergen te beklimmen.

Richard Virenque had 226 punten, het dichtste bij stond Lance Armstrong met 142 punten en dus een achterstand van 84, maar er waren nog maar 57 punten te behalen.

2005

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Côte de la Croix-Neuve. Op dat moment waren er nog 7 bergen te beklimmen.

Michael Rasmussen had 185 punten, het dichtste bij stond Óscar Pereiro met 135 punten en dus een achterstand van 50, maar er waren nog maar 30 punten te behalen.

2006

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Joux-Plane. Op dat moment waren er nog 5 bergen te beklimmen.

Michael Rasmussen had 163 punten, het dichtste bij stond Floyd Landis met 131 punten en dus een achterstand van 32, maar er waren nog maar 23 punten te behalen.

2007

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Côte de Saint-Martial-de-Nabirat. Op dat moment waren er nog 3 bergen te beklimmen.

Juan Mauricio Soler had 206 punten, het dichtste bij stond Michael Rasmussen met 196 punten en dus een achterstand van 10, maar er waren nog maar 9 punten te behalen.

2008

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Alpe d'Huez. Op dat moment waren er nog 7 bergen te beklimmen.

Bernhard Kohl had 125 punten, het dichtste bij stond Carlos Sastre met 80 punten en dus een achterstand van 45, maar er waren nog maar 30 punten te behalen.

2009

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Cote de Chambaran. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Franco Pellizotti had 196 punten, het dichtste bij stond Egoi Martínez met 119 punten en dus een achterstand van 77, maar er waren nog maar 75 punten te behalen.

2010

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Tourmalet. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Anthony Charteau had 143 punten, het dichtste bij stond Christophe Moreau met 128 punten en dus een achterstand van 15, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

2011

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Alpe d'Huez. Op dat moment waren er nog 0 bergen te beklimmen.

Samuel Sánchez had 108 punten, het dichtste bij stond Andy Schleck met 98 punten en dus een achterstand van 10, maar er waren nog maar 0 punten te behalen.

2012

Het bergklassement werd beslist in etappe 17, na beklimming van de Peyresourde. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Thomas Voeckler had 134 punten, het dichtste bij stond Fredrik Kessiakoff met 123 punten en dus een achterstand van 11, maar er waren nog maar 7 punten te behalen.

2013

Het bergklassement werd beslist in etappe 20, na beklimming van de Annecy-Semnoz. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Nairo Alexander Quintana had 147 punten, het dichtste bij stond Chris Froome met 136 punten en dus een achterstand van 11, maar er waren nog maar 2 punten te behalen.

2014

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Hautacam. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Rafał Majka had 181 punten, het dichtste bij stond Vincenzo Nibali met 168 punten en dus een achterstand van 13, maar er waren nog maar 2 punten te behalen.

2015

Het bergklassement werd beslist in etappe 20, na beklimming van de Alpe d'Huez. Op dat moment waren er nog 1 bergen te beklimmen.

Chris Froome had 119 punten, het dichtste bij stond Nairo Alexander Quintana met 108 punten en dus een achterstand van 11, maar er waren nog maar 1 punten te behalen.

2016

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Bisanne. Op dat moment waren er nog 6 bergen te beklimmen.

Rafał Majka had 209 punten, het dichtste bij stond Thomas De Gendt met 105 punten en dus een achterstand van 104, maar er waren nog maar 71 punten te behalen.

2017

Het bergklassement werd beslist in etappe 18, na beklimming van de Vars. Op dat moment waren er nog 4 bergen te beklimmen.

Warren Barguil had 129 punten, het dichtste bij stond Primož Roglič met 80 punten en dus een achterstand van 49, maar er waren nog maar 46 punten te behalen.

2018

Het bergklassement werd beslist in etappe 19, na beklimming van de Aspin. Op dat moment waren er nog 3 bergen te beklimmen.

Julian Alaphilippe had 150 punten, het dichtste bij stond Warren Barguil met 81 punten en dus een achterstand van 69, maar er waren nog maar 65 punten te behalen.

2019

Het bergklassement werd beslist in etappe 20, na beklimming van de Val-Thorens. Op dat moment waren er nog 2 bergen te beklimmen.

Romain Bardet had 86 punten, het dichtste bij stond Egan Arley Bernal met 78 punten en dus een achterstand van 8, maar er waren nog maar 2 punten te behalen.